Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Hata bende seni yasakladım
Kendime Gülizar
Kilit kilit üstüne yüreğimde konaklattım

Bahçeme hazan düştü soldu güller
Tüm çiçekler ağladı boyun büktüler

Sanakalmış artık bundan sonrası
Çağırdım yar gelmedin
Kalktı artık bitanem sevda sofrası
Anlamadın mı geçti aşkının modası

Cezbetmiyor artık gözlerinin karası

Ruhumda bir yaşlı adam,
Biri de genç
Neydim neye benzerdim,kimdim?
Nasıldım acaba?
Ben bilirim de kaç kez ölüp,ölüp dirildiğimi
Sadece o mu, yaşlı adamın ne düşündüğünü,

Burnumda tütüyorsun

ikiye ayrıldı ev halkı
mestan senden yana
bütün gün oturuyor sessiz ve mağrur

Bürümcük bürümcük

Sen pembe bir iklimin mavi gülüyken
Ben sana öykünürdüm
Bürümcük bürümcük eserdin
Rüzgarlarda mavi mavi

Bu rüzgar,rüzgarın
Kur yapıyor ak saçlarıma
Renkli bir balon gibi kalbim semada
İtici güç bu rüzgar,umurumdamı
Sanki şu geçen yıllar
Dünya geniş hem de kocaman

Doldur bulut doldur
Yağmurla doldur tasımı

Güneşten bir randövü al
Soldurma kurutma
Ağaçlarımı kurutma

? ? ? +? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ?
güneş kaçar bulut kovalar

bir yalnızlık şarkısı besteleniyor
bulutlar ve sağanak yağmur eşliğinde
uyuyor yalnızlık bir bebek gibi beşiğinde

Bulutun içinde güvenli bir yerde
Olduğunu sanmıştı
Uyandığında sırılsıklamdı
Üryandı
Kendi soğuğundan üşüdü

-Davacıyım senden kalem
sırlarımı açtın ele

açma sırrımı namerde
sen dert ortağım
değil misin