Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Işığın yanıyorsa ben de bil yaşıyorum
Sensiz bile senliğe artık alışıyorum
Hançeremde bir tını olarak kalmalısın
Şimdi gör bak seni seveni tanımalısın

Bir yakada ben diğerinde sen böyle ayrı

Seni böyle derbeder eden
söyle aşk mı

tesadüfen mi bilerek mi
karada denizde her yerde
varım demek mi

Güneşle doğduğun sabahlarımda
Yeşil gözlerinde şebnemler gördüm
Derin uykulardan uyandığında
Ömrüme ömür katan bakışlarında
Yeniden doğup sefalar sürdüm

Ne malum beni sevmediğin,
İnanamam sevmediğine,
Nasıl ki bir türlü inanmadıysam sevdiğine,

Gece olunca yalnız kalınca;
Beni düşünmediğin,

Bana bir şiir verin
bu şiiri verin bana
kolye olsun boynuma
dize dize inci inci
bir tek süsüm olsun bari

ZARF

Rüyasında kocaman bir bahçedeydi; erkek kadın hemen herkesin üzerinde beyaz giysiler vardı.
Kendi üzerinde de beyaz bir kıyafetin üzerine omuzlarına iliştirilmiş siyah bir pelerin vardı.

Bahçe asırlık çınar ağaçları, çamlıklar ve Palmiyeler; Akasya’lar muntazam çiçek tarhlarıyla rengarenk çiçekleri ve kokularıyla Cennet gibiydi.

Zaten değil ki senden aklımda kalan
bir çift kara göz
porselen ten
değil bilirsin sen
daha da fazlasın sen benim için

Rüyamda yirmi üç Nisan çocuk bayramıymış
şiir okuyormuşum

çocukmuşum desem ben inanmam
yetişkinim desem siz inanır mısınız?

Sana doğru geliyorum
yol aç yarim yol aç

ada ada deniz deniz
bata çıka
okyanus olsa ne çıkar

Sen bu sevdaya düştün düşeli
gibi geldi geçti bahar yeli
dallar lal güller har oldu

Toros'larda dağlar meşeli meşeli
sen gideli Adana'ya