Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Gecenin rahminde bir kara büyü
karanlığı bıçakladı sırtından gömdü ölüyü

ay şeytani bir hevesle girdi bulutun içine
bulutsa ayı şevkatle kucakladı
karanlığa büründü ortalık yeniden

Rüyasında kocaman bir bahçedeydi; hemen herkes beyazlar içindeydi.
Bu bölümle deneme olarak kaleme aldığım FUNDA isimli öyküm sona eriyor. Son bir kaç satırını yazmadım Okurlarım şayet bu öyküyü beğendilerse onu da inşallah kitaptan okurlar Sevgi ve selamlar gönderirken nice şiir ve edebi eserlerde buluşmak üzre hoşça kalın

Yüksel Nimet Apel

Garip kuşun yuvasını

Dinle kulaklarım varsın bahar olmasın varsın olmasın kuş cıvıltıları
sen varmış gibi dinle
ve gözlerim yalnız denizi gör maviyi bulutları
secde eden söğütleri

Dünden sonra bu gün
bu günden sonra yarın
bitecek mi şair efkârın

ah dünya ah
ihtiyarsın kime yarsın

Aramızda büyük
Bir aşk varmış gibi
Sanki herkes bana yarmış gibi

Kalbimse sımsıcak bahtiyarmış gibi

gİBİ aşk



bu şiir içi gösteren şiir demişti

Ara sıra kendine de uğra, sev kendini şımart biraz.
gerektiğinde al karşına hesaplaş
gelip geçerken yoldan
dur
biraz

Gezegen
Karanlık hücremde bir ışık arıyor bulamıyorum
Örümcekler duvarlara ağlarını örerken
Bir rüyanın son bölümündeyim Yüze çıkamıyorum
Derinlik beni kendine çekiyor boğuluyorum
Benim şu küçücük beyimde yeni bir çağ doğuyor

Garibe verdiğini başına kakma
O da bir insandır hor gözle bakma
O zaten yanmış bir de sen yakma
Gün olur yanında bir dost bulunmaz

Bülbülü çileten dili belası

O zamanlar hepimiz gençtik
zayıftık

hepimizin incecik beli vardı
mahallede ne vuku bulsa
Çerkez Ayşe'nin eli vardı