Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Bize bir güneş gerek

Tunelin ucunda hayal ettiğimiz ışık
Yürüdük yürüdük ne ışık ne cemal
Git git uçsuz bucaksız görünmez oldu bir çıkış yolu
Peymanımızdı şu gün şu saatte orda ol diyordu ses

Kapılar birbir açılıp kapanıyorlarmış
Eşyalar da konuşuyorlarmış

Masalar da kıs kıs kıs
Pencereler diyorlarmışki
Bu gün günlerden ne

Olanlar oldu oldu ve öldü
gör bak

kırıldı içim bin parçaya bölünerek
şimdi susma zamanı
burada bırak

Ölüp gitmiş sonunda o da
çok kez aşık olmuş ama
sevememiş yeterince
kalbi yufkaymış
hem de ince
görse imiş sevenleri

Yolda karşılaşıyoruz
yanında biri var
kaçamak bakışlarla bakıyorsun bana
yine de
görmemezlikten geliyorsun
aklın fikrin onda

Bir sarı Eylül geçecek
Anlaşıldı ömrümüzden
şu yaralı gönlümüzden
bir Eylül gelip geçecek

hayat masal ölüm gerçek

Her sabah bir sen bir tek sen çalardın,
Penceremin camını...
Bir sen sorardın hatırımı.

Her doğum günümde,
Kuşlu çiçekli,yaldızlı;

Birsen'i sevdin

Bir seni sevdim ilk günkü gibi aynı aşkla
Birsen'i sevdin ilk günkü gibi iştiyakla
Gizledim adını kalbimde söyleyemedim
Bir seni unutamadım kalbimden silemedim

Bir şiir bir mektup okunduğunda
insanın gözü Aşk’ı arıyor
insan bir mevsim gençliğinde
alabildiğine Aşk’ı yoruyor

bir maviye kapıya dayanıp

Önde alabildiğina bir deniz okyanus
ardımda yanardağ

bir kıskaç mandallayan
ne ileri ne geri
heryer sınırlanmış