Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

En deli çaylara bile bend olur akıl
Küçücük olsa da mide bulandırır kıl
Yurdumdan taş değil bir ufak çakıl
Vermeyiz biz bu toprağın neferleriyiz
Saman altından su yürütseler de
Oyun plan yapıp buğdayken

Şartlar değiştiğinde
Bulvarlar uzanır yüreğimde
Bulvarlarda durmaksızın kayan arabalar
Götürür beni de hiç bilmediğim yerlere

Duraklar duraklarda sen

Yeniden doğmalara



Uçurum gibi bir yardayım
Isıtsın diye sırtıma giydiğim baharla

Arkadaşım



Hoş sohbettir benim canım arkadaşım Halenur hanım
Onunla bir meclisteyseniz neşeli geçer zaman

O günlerde gün ışığının körleten akımı, kül rengi saraylara gizem katıyorken şehrin gürültüsü gittikçe kayboluyordu

bir kaostan bir labirentten derin bir kuyudun çıkmış gibi

Aaah Neruda;
İyi ki kendine düğümlendin,
Bak! yokluğunda,
Şiirlerin düşmüş bir ateş topu içine,
Pişiyor şimdi....

Arabam kaldı yolda
Arabam bozuldu köy yolunda

şanzıman bir kolumda
ayağımda fren
diren babam diren

Altı dakika sonra balkona çıkacak
Çiçeklerle konuşup gülümseyecek
Yedi dakika sonra saçlarını savuracak

Sekizinci dakikada
Bir oto geçiyor önümüzden göremiyorum

İnanmaya müsait bir zemindeyim
izindeyim sevgili
demindeyim
gittiğimi sanıp üzülme
burdayım dibindeyim

Kendimi loş bir odanın serin
Kuytu bir köşesine kapatıyorum
Anahtar deliğinden bakıyorum sokağa
Onlarca ben ben ben ben

Aç aç aç aç aç aç aç diyorlar benler