Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Kız kardeşim Eleni



Azami bir insan ömrü ne kadar ki

Kış Üşümeleri

Dinle bir bak rüzgar bir şey mi söylüyor bize
Ne yönden eserse essin o bizim rüzgarımız
Ve senin her gülüşünde her gülüşünde
Bir çiçek daha açıyor bahçemizde

Kim demiş ki
Müzik sağaltmaz yarayı
Gönlümün altın sarayı
İçindeee biri var

Biri oğul biri oğul

Kendine iyi bak Eylül’le

Sen yine de kendine iyi bak
Belki uğrarım
Belki gelemem
Belki uzun zamanlar geçer üstünden

Ne zaman güneş olsam, kıskanırdı bulutlar;
Göğün mehtabı olsam yıldızlar kıskanırdı...

Yıldızım çok parlakdı, herkes rakip sanırdı
Sahneye ben çıkınca, tükenirdi umutlar...

Anılar gezinirken bahçede
Bir garip kimsesizlikle
Eylül hazanı vurduysa bahçeyi
Söylenecek söz yoktu.

Ankara sisli yollar boşalmış
Selamsız sabahsız kalmış
Hava ayaz

Kul Nimet bunu da bir kenara yaz
Onun arabası parası var tatilde

Kimine göre beyaz zambak, kimine göre

Ne kadar beklesen de o gelmeyecek dedi kendine adam

Heykeltraş elinden çıkmış gibiydi kadın-yola çıkmış geliyordu-ta ki kalbine kıskançlık şüphesinin düştüğü ana kadar
Devasa bir görüntüyle tüm meydanı dolduruyordu varlığıyla

KİM Kİ

yoluma ışık tutan da kim
bir evsiz ıslak kaldırımlarda yatan
ışıklı bir yoldan göğe yolculuk
şaffaf bir el ki elimi tutan

Yazarak atıyorum fazlasını bilginin,
Kim demiş ki çoğu zarar,
Sevginin.
Aşk bir sıtma hali,
Devası kinin.