Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Doğruları söyleyeni,
Köyden köye kovarlar
Bilmezmisin a çocuğum?
Bu kadar katılık niye
Nedendir aykırılık,sende katıl bu sürüye,
Sen de uy bu düzene,

O her şeyi biliyordu korkuyu ölümü
ve bir çok şeyi

Kelebeğin ölümünü
tavuk mu yumurtadan
yumurta mı tavuktan keşmekeşini

Akmayan pınar oldun, dağ başında kar oldun...
Yar seni ben beklerken, gittin ele yar oldun...
Evvel ahır böyleydin, sandın bahtiyar oldun...
Sensin benim ecelim, kader felek neylesin?

Sende hiç vefa yok mu, üzdün cefakar oldun...

Bir veda şiiri yazmalı şimdi
yazmalı ki
şair öldü mü
ölecek mi diye
gaileme düşsünler

Her şey gözümde silindi gitti
dünyayı sana bırakıyorum
gözümde hayalin yok
resim bitti

dilimde elveda

Vıız vız eder kulağımın önünde
ne sevimsiz şu sivri s inek
abesle iştigal

inekden de
ağa beylik beklemek

Şiirin gözü var,bak gözüne nurunu gör!
Şair incinmez şiiri incinir...
Vurma!

Şiirin eli ayağı var,
Dili var,

Dostlar bizi terketti
ilham hanım da gitti
erkek miydi dişi mi
o da belli değil ya

ardına bakmadan

Basbayağı

yağma yok öyle
hep talih siz
biz talihsiz

Bekle
güz gelsin

sararsın yapraklar gazeel gazel
mevsim savrulsun fırtınalarla
dayansın kış kapıya