Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Yüreğimin tavan arasında saklıymış;
Çatıda ki kuşlar getirdi...
Yanda ki çeşme de şahit.

Ne kadar yunulsa da çıkmazmış ki acısı
Bir çok kadının evrakı,

Çek şu namluyu burnumun ucundan
oraya kuşlar konacak
her biri göçmen
her biri yurtsuz yuvasız

birazdan

Yine mikser gibi karıştırdı kaderin keskin kırbacı
Sevinç acıya karıştı acı sevince
Yandım Allah diyordu bir çam ağacı
Vatan uğruna şehitler cehaletin çırasıyla yanan
Ormanlar evler kuşlar böcekler günahsız gençler
İkibinsekizin gündemi böyle mutluluklar bi çabuk

Yeniden başlar her defasında
ayrıldığımız yalaan

derinden bir sızı var
bu aşkın cefasında
ayrıldığımız yalaan

Ben sana şimdi bir şarkı
yani ben sana bir şarkı
bir şarkı yazıp söylesem
nereden başlarım nerde
nerde takılır kalırım
ben seni nasıl anlata

Önce can suyu ve sonra aşı

Anlamadan dinlemeden
kırdın k/alemi
güldürüp üstümüze
varım mıydı bu tümden çıkış mı

Karacaoğlan bu ellerden gideli
koyunlar kopyelendi can ikilendi
yandı canan da canlar pek parelendi
yüreğe yangın düştü dil yarelendi

Karacaoğlan esmiş rüzgâr yel ile

Çiçeklerden bir demet yapacağım sana
mavisi moru pembesi de olacak

belki kokusuz ruhsuz
sade çizgiden ibaret olacak
satır aralarındaki motifleri

Lop lop lop balık eti
obezite sarmış memleketi

fakir bulamazken eti
bu neyin bereketi

Çeyrek kala uyandığımda
güneş şiirleştirmişti evreni
apaydınlıktı her yer
güneşi tutan eller yanmıştı
özgürlüğe çeyrek kala