Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Demine dem tuttuğum
gülfemine yüz sürdüğüm
o yar ki yüzüme gülesi değil
al goncasın kopardım mı
al rengini soldurdum mu
tavrına kurban olduğum

İlahî seninki de yorgunluk mu
sen yorulmadın
seni besleyen toprak yoruldu...

seni ısıtan güneş
evde bekleyen eş

Yüreğim bende değil artık
gönderdim sana

hala yaşıyor mu
atıyor mu tıp tıp
ben her gece yatıp kalkıp

Aç pencereni
huuu

nerdesin
nerdesin dostum

Bir şarkı söylesem düşse ırmağa
yıkanıp aklansa hüzünlerinden
gibi ayna olsa
her dilden okunsa
her dilde aşkı anlatsa
bir türkü söylesem sazını bulsa

O YAZ

O YAZ
Yine bir sihirli değnek olup dokunup gelip geçmiş hayatımdan
Elim sende demiştin
Ebeymişim çekmeliymişim cezamı

Bir gün seni burda görmek mümkün
kimbilir günde kaç kez geçtiğimi
sonunda farkedeceksin geleceksin
ertesi gün

o sıcağın altında

Orada öyle akan hayat

Kadınlar
Kadınlar ve hasat zamanı
Kadınlar buğday savuruyor harmanda

Söz vere vere bir küsüp bir barışıp
yalvara yalvara
oyalayıp durdun senelerce
Acemice çalıştım sevmeye affetmeye
Dermanı kalmadı artık kalbimin
Yeniden yeniden seni sevmeye

Sen gittin

Sen gittin ağaçlar kurudu
rüzgar deli deli esti
gönlümde kuraklık başladı
sen gittin