Yüksel Nimet Apel Şiirleri - Şair Yüksel ...

Nasıl anlatsam


Bir uçak girer bazı hayallerimin türbülans’ına
ödüm korkar
bir ölüm hostesi yürürken havalı havalı sarışın gökte

Ne zor şeymiş yaşamak
başa çıkılmaz oldu hayat
çok zor bir mücadele
bütün hüznüm senin olsun
al
gel biraz da mutluluk ver

Benden de bir iz kalır bu devri alemde elbet
varsın gülmesin yüzüm görmesin gönlüm saadet

niyaz et gönül perim güldür yüzümü nihayet
niyaz et gönül perim güldür yüzümü lutfet

Sabahları camları açan,
havalandıran odayı
konuşan Sardunya'yla
biri vardı

zaman zaman süpheye düştüğüm oluyordu

Yokluğunun hüznü odayı sardı...
Odada ağlayan bir şeyler vardı
Eridi ben gibi yaktığın o mum,
Düşündüm ki mum gibi olacak sonum...

Nefes aldığını duyar gibiyim,

Ark/adaşını s/avunur gibi o yokken
muş gibi miş gibi

b/il il gezip döverler de adamı kendi evinde
AŞK'ının önünde boynum kıldan ince
seni g/örmeyince

Bize ne öğretmişlerse
Doğru öğretmişler bir çoğu doğru
Sakın üstü açık yatmayın sakın
Korkulu rüya görürsünüz demişler......
Biz korkulu rüyalara teşneyiz
Çoğu zaman sebil için akan çeşmeyiz

Korkunun sükuneti

Bir işler çeviriyor olmalıydı tutunup eteğime bir kara çalı gibi
kim bilir neyin peşindeydi
sık sık edebiyat sokağına uğruyormuş
ben görenlerin yalancısıydım

Dal kırıksa ağaç ne yapsın dalı kim sarsın
kol kırıksa beden ne yapsın kolu kim sarsın
son defa deme nolur son defa deme gitme
kalem suskunsa kâğıt ne yapsın sen azapsın
son defa deme nolur son defa deme gitme

Ne zaman kırmızının çalsam kapısını,
Dağda kanıyor...
Tarlada gelincik.
Ardına kadar açık yeşilin kapısı;
Tarlada bir şehit,
Türbede yeşil; huzur gibi.