Koklamayı bilmiyorsun
Bırak gülü dalda kalsın
Sevmesini bilmiyorsun
O güzellik onda kalsın
Daldan koparıp soldurma
Hava güzel ay göründü yücedir
Sormazmısın senin halin nicedir
Tek üzüntüm sensiz geçen gecedir
Ben sevmeyi sevilmeyi özledim
Rüzgar eser serin serin inceden
Allahım hiç düşürmesin
Düşmanları güldürmesin
Dermansız derdi vermesin
Bilmeyene kolay gelir
Yaşayanlar bilir halden
Dünya zehir oldu bana
Neredesin kömür gözlüm
Gel yalvarırım sana
Gelmezmisin kömür gözlüm
Yazıktır geçen ömrüme
Konma bülbül konma dalıma benim
Senle dertleşecek halim yok benim
Sarardı soluyor güzel bedenim
Seni dinleyecek halim yok benim
Soluyor güllerim kalıyor diken
Bir düğüne bir mezara
Diziliyor konvoyları
Kimi sesli kimi sessiz
Sıra sıra konvoyları
İyi günde kötü günde
Beslediğin köpek sana dalarsa
Tasmasını sıkı tutki ürmesin
Gözü dönmúş çakallara güvenme
Yerler seni düştüyünü görmesin
Tilki gibi sinsi sinsi dolanır
Arı bile her çiçekten bal almaz
Elin sevdasından sana yar olmaz
Gider güzelliğin geriye gelmez
Düşer bir kötüye pişman olursun
Kanma tatlı söze gülücüklere
Gece hiç yalnız kaldın mı?
Duydun mu guguk sesini?
Sessizliye dalıp gittin mi?
Dinledin mi kendi nefesini?
Mehtaplı gecede ağaç altında,
İşten yorulsak da çile çeksek de
Ekinler biçip deste büksek de
Terli terli soğuk sular içsek de
Köylerde yaşasak eskisi gibi
Tezek yakıp da gübre koksak da
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!