Esme rüzgar esme halim yok benim
Dalına konacak gülüm yok benim
Saşırmışım kar boranda yolumu
Sığınacak bir limanım yok benim
Tutulmuşum fırtınaya borana
Elimizde bir kahve var
Bu kahve kimin kahvesi
İkram eden güzeldir de
Ondan tatlıdır telvesi
Kahve mutluluklar için
Şakırdayan bülbül olsan
Sular gibi berrak olsan
Yüksek dağın karı olsan
Gönlümde yer bulamazsın
Kollarımda çiçek açsan
Ben kendi kendime ettim
Boşa ömrümü tükettim
Bir soysuza meyil ettim
Kararını ver hakim bey
Sevmek suç mudur bilmedim
Güvenim kalmadı yarene eşe
Çakallar koşuyor hazıra leşe
Bir gün çıkarım belki güneşe
Bu koca dünyada güven kalmadı
Dost deyipte iliğimi emdiler
Yokluğunu hissederim
Bundandır benim kederim
Nerdesin ulu önderim
Ciğerimiz kan ağlıyor
Hedef tuttun yol gösterdin
Kuşlar uçtu yuvasından,
Kanatlanıp, teker, teker.
Bu dünyanın hali böyle,
Gidiyorlar teker, teker.
Koklamaya kıyamazken,
Deli gönül söyler sözü dert ile
Yoldaş olur yiğitlerle mert ile
Dertleşirim mızrap ile tel ile
Sazım sözüm namelerim bol olsun
Söze vurur saza vurur dertleri
Mekan oldu dağlar taşlar bizlere
Huzur gelsin sevenlere sizlere
Sürme çektik giysilere yüzlere
Biz kefeni sırtımızda taşırız
Gece gündüz fark etmiyor bizlere
Deli gönül her çiçeğe konarsın
Düşer bir kötüye ölmez yanarsın
Baharda çağlayan coşkun pınarsın
Her çiçeğe konan kelebek misin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!