Yüksel Çelik Şiirleri - Şair Yüksel Çelik

Elin iti yabancıya havlarken
Bizim itin yabancıdan farklı Yok
Zaman döner,dünya döner,gün döner
Büyük küçük bir birinden farklı Yok

Saygı duyup el öptüğüm insanlar

Kuru gazel düştü gönül bağına
Bilemedim baharmıdır yaz mıdır
Gönül derdi ele hikaye gelir
Feryat etsem deli gönül az mıdır

Saçlarım döküldü aklarda dúştü

Her çıkışın inişi olduğu gibi
Karanlık gecenin sabahı vardır
Güvenme gençliğe güvenme mala
Unutma kefen de mezar da dardır

Düşünmesin gayri öte dünyayı

Girdim gönül bağlarına
Gül'den geçilmez geçilmez
Kokladım bir gonca gül
Ondan geçilmez geçilmez

Tomurcuktu kıyamazdım

Sizden mal mülk para istemem
Kazandığım helalimi yiyemem
Dilim dönmez pişman oldum diyemem
Bana bir fatiha gönderin oğul

Kimse aramıyor kimse sormuyor

Yuvayı yapan dişi kuş derler
İçine edende o imiş meğer
Kişiye verilmez boşuna değer
Yıllardan sonra öğrendik meğer

Hayat engebeli yürümek çok zor

Dünyayı toz pembe gören
Bir söyleyip beş de gülen
Gençliğine çok güvenen
Geçti benden geçti benden

Geceyi gündüze katan

İyi kötü düşünmedin genç idin
O güzel günlerin geldi de geçti
Yaşamımın kıymetini bilmedim
Bunca zaman boşa geldi de geçti

Bir gün görmedim geçti ömrümüz

Mezarımı bilmesende
Al bayrağa bakıpda gel
Aldığım o yüzükleri
Parmağına takıp da gel

Muradımız kaldı yarım

Ne dedim de gülüm seni küstürdüm
Bir öpücük verde gel barışalım
Su için gittiğin pınar başına
Gel Allah aşkına biz barışalım

Üzülmeni istemem kıyamam sana