Kanı bozuk olan vatan tanımaz
Yüzüne tükürsen asla utanmaz
Yapılan iyiliği görür inanmaz
Öğlesine ne söylesem az gelir
Havasını solur ekmeğini yer
Bekle dostum kesilirse görürsün
Başındaki saçın rengin bilmezsin
Sırtlan gibi kokmuş leşe dalarsın
İyiyi de kötüyü de bilmezsin
Çok hayal kurma uçma düşersin
Söz vardır dağı aşıran
Göz vardır çöle düşüren
Herkes iyisini bilir amma
Akıl ister iş bitire
Mangalda köz bırakmayız
Dudaklarınmı kurudu
Öpmesini bilmiyorsun
Sende sevme hissi yokmu
Sevmesini bilmiyorsun
Boşa mı geldin dünya ya
Bu günkü aklım olsaydı
Dünü hiç yaşamazdım
Dünya malına tapıp
Ömrümü hiç harcamazdım
Mal mülk oldu yiyen yok
Senin yüzün kızarmaz mı
Bunca ettiyinden sonra
Çalma kapımı bir daha
Bırakıp gittikten sonra
Sen yitirdin bu şansını
Umutlarım boşa çıktı
Boşa gözyaşlarım aktı
Kokusu erkenden çıktı
Bıraktım seni Allah'a
Kalmaz kimselerde ahım
Kullarını türlü türlü yaratmış
Bir güzeli bir çirkine yar etmiş
Bu dünyayı insanlığa yar etmiş
Yaradanın büyüklüğü bir başka
Her yöreye ayrı ayrı hal vermiş
Doksanbin şehidi alan
Nice gence mezar olan
Yavruları yetim kalan
Bir destandır Sarıkamış
Taze kalpleri donduran
Benim bir sevdiğim var
Odur beni yaradan
Nuruyla canı veren
Bir anadan yaradan
Biz kulunu çok seven
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!