Esme rüzgar esme halim yok benim
Dalına konacak gülüm yok benim
Saşırmışım kar boranda yolumu
Sığınacak bir limanım yok benim
Tutulmuşum fırtınaya borana
Elimizde bir kahve var
Bu kahve kimin kahvesi
İkram eden güzeldir de
Ondan tatlıdır telvesi
Kahve mutluluklar için
Şakırdayan bülbül olsan
Sular gibi berrak olsan
Yüksek dağın karı olsan
Gönlümde yer bulamazsın
Kollarımda çiçek açsan
Ben kendi kendime ettim
Boşa ömrümü tükettim
Bir soysuza meyil ettim
Kararını ver hakim bey
Sevmek suç mudur bilmedim
Güvenim kalmadı yarene eşe
Çakallar koşuyor hazıra leşe
Bir gün çıkarım belki güneşe
Bu koca dünyada güven kalmadı
Dost deyipte iliğimi emdiler
Yokluğunu hissederim
Bundandır benim kederim
Nerdesin ulu önderim
Ciğerimiz kan ağlıyor
Hedef tuttun yol gösterdin
Kuşlar uçtu yuvasından,
Kanatlanıp, teker, teker.
Bu dünyanın hali böyle,
Gidiyorlar teker, teker.
Koklamaya kıyamazken,
Gözün yaşına bakmaz ezrayil
İlahi emir geldikten sonra
Metini duyarsın iyidir derler
Bu insanoğlu öldükten sonra
Yaşarken bilinmez insan kıymeti
Dağlarına kar mı yağdı
Demiştim sana güvenme
Puştluğa dağlar dayanmaz
İnsanoğluna güvenme
Çıkarlar önde gidende
Ellerle gezip tozarsın
İntikam mı alıyorsun
Caka cilve yapım derken
Rezil rüsva oluyorsun
İnadından kalptaşlısın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!