Üzdüyüm tüm insanlardan
Yaratılan hayvanlardan
Yerde biten canlılardan
Özür diliyorum senden
İşleiğim günahlardan
Bahar kokulum papatya gözlüm
Hayalin gözümde özledim seni
Verdiğin sözler boş muydu nazlım
Yetmedi mi artık özledim seni
Bak ağaçlar türlü gelinlik giymiş
Dağlardaki karlar erir
Göçmen kuşlar geri gelir
Çayır çimen yeşil olur
Beyaz papatya açarken
Tarlaları toprak kokar
Dünyayı parsel ettiler
Bize derdi gamı düştü
Artık insanlık kalmadı
Bahtımıza hamı düştü
YTıktılar koca dünyayı
Kan karıştı akan yaşa
Gözler periişan perişan
Söylenecek söz kalmadı
Diller perişan perişan
İnsan çeker kaderini
Burası İstanbul büyük bir şehir
Bir gelenler pişman,bir de gelmeyenler
Tarihi dokuyu güzellikleri
Gelipte görmeyen onlarda pişman
Asyayı avrupaya bağlıyor köprü
Ben doğduğuma pişmanım
Kutlaması nerden çıktı
Çok güzel hayal besledim
Umutlarım boşa çıktı
Doğduğumda sevindiler
Güneşime gölge etme
Benden uzaklaşıp gitme
Seven gönülü incitme
Pişmanlığın fayda etmez
Seçilirken sevmeyi bil
Dünyayı gönlümce olacak sandım
Gördüğüm rüyadan çok geç uyandım
Şeytana uyupta nefsime daldım
Sorulur hesabı ey deli gönül
Çiynedim dünyayı boşu boşuna
Özür dilemek istersen
Gel gönlümü al güzelim
Eyer beni seviyorsan
Gel kalbimi çal güzelim
Kırdın yaralı kalbimi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!