Cömert isen sömürürller balını
Düşer isen kimse sormaz halını
Dost dediğin düşünürse canını
Sağ gözün sol göze faydası yoktur
Elin döndükçe sevenin olur
Sen kendini ne sanarsın
Bulunmaz hint kumaşımı
Fazla havalarda uçma
Sen kendini ne sanarsın
Girme boşa havalar
Anlamadım u dünyanın halinden
Aslanı kediye boğdurdun felek
Her yüze güleni dostum sanmışım
Dost bilip düşmanı güldürdün felek
Ağustos ayında güneş doğmazmı
Feth ettik İstanbulu
Gönüllerde sil baştan
O günleri yaşadık
Yıllar sonra sil baştan
Diktik sura bayrağı
Çocukluğun çileleri
Dinlemezdik büyükleri
Arıyoruz o günleri
Ömür geçti filim gibi
Karda kışta yamaçlarda
Gecesi, gündüzü belli olmayan,
Koca İstanbul’un garantisi yok.
Ne olup biteni belli olmayan,
İnsan ömrünün garantisi yok.
Kefeni koltuk da yaşam çilesi,
Yokluğunda aranırsın
Varlığında horlanırsın
Sen kendini ne sanırsın
Et kemiktir insanoğlu
Hiç yoktan yaratılırsın
Çok yorulsakda çile çeksekde
Ekini biçip deste büksekte
Terli terli soğuk sular içsekte
Köylerde yaşasak eskisi gibi
Tezek toplasakta ateş yaksakta
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!