Sazım sözüm şiirimle
Dostlar beni hatırlayın
İyilikle kötülükle
Eş dost beni hatırlayın
Kırmak istemem kimseyi
Rüyamda gördüm Eskişehir i,
Her tarafı cıvıl, cıvıl,
Lüks arabalar, bin bir insanlar,
Dağ taş çiçek açtı, güneş batmıyor.
Rüyamda gördüm Eskişehir i,
Gümüşhane doldu taştı sel gibi
Hayinleri süpürecek yel gibi
Bu vatanın vardır elbet sahibi
Yedisinden yetmişine hazırız
Caddeler doldu sığmadı taştı
İş ekmek de bulamadım,
Gençliğimi yaşamadım,
Yuva bile kuramadım,
Gidiyorum bu şehirden.
Yaşantımdan zevk almadım,
Odun ateşinde kara demlikte,
Demledim çayımı içtim ki oh be,
Ne şehir’e benzer nede sahile,
Bana köşk oluyor tahta kulübe.
Çayırlarda haşladım taze patates,
Bu dünya fani dünyadır
Boşa küslükler olmasın
Ben gidersem bu dünyadan
Beni dostlar hatırlasın
Üzdüklerim af eylesin
Zalim gurbet aldı beni
Beyaz beze sardı beni
Kardeş seviyorsan ben
Beni köyüme götürün
Daha doymadım ömrüme
Aylar geçti yıllar geçti
Yavrular yuvadan uçtu
Göremedi hasret gitti
Bir melekti benim annem
Bir karınca incitmedi
Bu gün babalar günüdür
Sen varmıydın benim babam
Yokluğunda arıyorum
Sen nerdesin benim babam
Seni her gün hatırlarız
Kimseye olmaz bir kastım
Böyle bilsin eşim dostum
Kötü kaderime küstüm
Benim dünyam küçük dünya
Olanları taşa etmem
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!