Yükseklerde bir hüzün Şiiri - Başak Kaya

Yükseklerde Bir Hüzün
Gökyüzü hafifledi mavilikten,
Balıkesir’in sessiz sabahına karıştı sis,
Bir F‑16 geçti gri bulutların ötesine
kanatlarında umut, kokpitinde yürek.
Perçemlerinde rüzgârın türküsü
hava meydanının son selamıydı belki,
Ve her metre yükseldikçe
yeryüzü dua ile doldu yankılanan.
Motorun uğultusu sustu ansızın,
tıpkı bir yavru kuşun kanadında
duran gece yarısı sessizliği gibi
geriye bir uykusuzluk, bir ağıt kaldı.
Karanfil soldu piste koyulan,
şafakla birlikte dualar yükseldi,
Çünkü o, göğe açılan ellerin
en cesur parmağıydı.
Bir şehit düştü yükseklerden,
Kahretti bütün yürekleri anılar,
her gazete sayfası bir gözyaşı,
her sokak lambası bir dua oldu.
Ve Balıkesir’in rüzgârı fısıldadı.
Renk oldu şimdi maviyle gri,
yıldızlara dokunan her kanat
birer öyküdür artık, sessiz ve temiz.