Yük olur sana Şiiri - Murat Ülkü

Uzak dur korkaktan, yaklaşma sakın,
Onun dostluğu da, yük olur sana.
Makamı, mülküdür kendine yakın,
Ruhu her nefeste, ek olur sana.

Dünyalık hırsların pençesindedir,
Makamın, mansıbın bahçesindedir.
Kaybetme korkusu lehçesindedir,
Varlığı içinde, yok olur sana.

Gölgeden çekinir, rüzgârdan korkar,
Menfaat görünce, her yana sarkar.
Ağzından dökülen hep zehir kokar,
Sözü bir kavisli, ok olur sana.

Kazanım dedikçe, kaybolur özü,
Haramla doyar mı, fâni bir gözü?
Korkuyla mühürlü, her bir gün yüzü,
Işığı sönmüş bir, şok olur sana.

Bir ömür titreşir, bir yaprak gibi,
Kendi zindanında, bir tutsak gibi.
Dibi görünmeyen, bir batak gibi,
Attığın her adım, yük olur sana.

Vicdanın sesini, susturur bir bir,
Zayıfın üstüne, yağdırır kibir.
Sığındığı liman, yalan ve cebir,
Yolu karanlığa, ak olur sana.

Her köşe başında, bir kaygı bekler,
Derde dert ekleyip, hüsranı ekler.
Onunla silinmez, kirli lekeler,
Zilleti boynunda, bağ olur sana.

Öyle bir boşlukta, döner durur da,
Eksiktir bir korku, o mağrur başda.
Gönlü paslanmıştır, sönük bir taşda,
Hüsranı mahşerde, hak olur sana.

Allah korkusunu, bilmez o yürek,
Dünyaya bağlıdır, o fâni yürek.
Korkudan kurulmuş, çürümüş direk,
Geniş olan dünya, dar olur sana.

Mümin olan kişi, Hak’tan korkandır,
Ona teslim olup, nura konandır.
Korkuya set çeken, yüce imandır,
İşte o mertebe, gök olur sana.