Yüce Saltanat Şiiri - Şevki Çiftçi

YÜCE SALTANAT
​
Yüce bir saltanat kurulmuş göğe,
Mavi bir kadife serilmiş göğe,
Nurlu bir emanet verilmiş göğe,
Ayın yanı başında bir ince yar var.
​
Karanlık basınca dertler depreşmiş,
Gönüldeki sırlar gökle söyleşmiş,
Aşıklar bu gece burda birleşmiş,
Göz kırpan yıldızda derin esrar var.
​
Günün yorgunluğu bitmiş nihayet,
Şu sessiz manzara ruha bir ayet,
Gök kubbe insana etmiş hidayet,
Mavi atlas üstünde kutlu imar var.​

Ağaçlar gölgeden bir hırka giymiş,
Yapraklar rükuya başını eğmiş,
Şu kutlu sükutu seyretmek neymiş,
Dünyaya bedel bir yüce vakar var.
​
Bulutlar aşağı eylerken tavaf,
Dilimden dökülmüş binler itiraf,
Zamanın eliyle silinmiş her gaf,
Gecenin bağrında gizli bahar var.

Süzülmüş yukardan gümüşi bir iz,
Bu ezeli yolda yürür kalbimiz,
Karşımda duruyor apaçık, temiz,
İlahi nizamda sonsuz mimar var.
​
Gümüşten bir hançer gibi durmuş ay,
Yıldızın menzili sanki koca yay,
İster dertleri sil, ister baştan say,
Bu ulu nöbette eriyen efkar var.

Zaman bir nehirmiş, akıp da giden,
Ne gökler bakidir nede bu beden,
Hilalin nuruyla coşmuşken diden,
Kafesten sıyrılan kutsal firar var.

Ufukta bir sükut, derin bir nefes,
Dünyanın hırsından kurtulmuş herkes,
Göklerin sesidir en güzel heves,
Vuslata kurulan bin bir hizar var.
​
Gözümü alamam bu kutlu andan,
Farkı yok bu göğün şu asumandan,
Bu Şevki feyz almış nur ocağından,
Şiire can veren koca dildar var.

Şevki Çiftçi
18062026