yüreğinden tutunmuş kayaya
gövdesini bırakmış suyun akışına
bir tutam yosun sallanıyor boşlukta...
su hızlı aksa kopacak
nereye kadar sürükleneceğini bilmeden
yavaş aksa, aynı hareketi yinelemekten
ne yosun kayaya bağlanabilecek
ne kaya yosundan kopabilecek
ikisi de seviyor birbirini muhakkak
belli ki bu sevgi ikisine de çok çektirecek
uzaktan izleyenler bir ses duydular
belli ki öylesine değildi bu sarılmalar
anladılar, yosunla kaya ayrılık yolundalar
hanidir, olmasa da cesaretleri
birbirlerine sımsıkı sarılıp doyasıya ağladılar
gecenin koynunda yenilip düşlerine
ve gecenin koynundaki düşlerinde
son kez birlikte uyudular
05.03.2010
Hatice AkKayıt Tarihi : 13.07.2015 10:38:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
TÜM YORUMLAR (1)