Yoruldum dünyada Şiiri - Güven Tekin

​Yoruldum dünya senden,
Yoruldum sahte yüzlü insanlardan.
Yoruldum dili zehirli yalancılardan,
Ve uykuma küsen o uzun gecelerden.

​Yoruldum yazmaya küsmüş kalemden,
Yoruldum her şeyden, belki de kendimden.
Yoruldum yüreğimdeki o ağır yürekten,
Yoruldum hâlâ sen kokan her zerrelerden.

​Yoruldum seni fısıldayan her hatıradan,
Yoruldum bu değişmez, kara kaderden.
Yoruldum adı aşk olan o sahte sevgiden,
Ve üstüme dikilen acıyan gözlerden.

​Yoruldum artık nefes alıp yaşamaktan,
Yoruldum her defasında aynı yerden kırılmaktan.
Yoruldum; en çok da yorgun kendimden,
Yoruldum menfaati bitmeyen o kalabalıklardan.