Tükenmişliği yaşamaktan,
Kalabalığın içinde yalnız kalmaktan,
Yaşama bir sebep ararken bulamamaktan…
Bir sebep bulsam,
Bu kez de kaybetmekten korkmaktan,
Kaybolmaktan,
Aldığım her nefeste boğulmaktan,
Gülerken yüreğimin kan ağlamasından…
Ağlamaktan…
Yalan dünyanın yükünü sırtımda taşımaktan…
Azrail’i ararken yoruldum,
Ama onu bile bulamamaktan…
Kuşlar kadar özgür olmayı hayal ederken,
Kanatlarımın olmadığını fark etmekten…
Yoruldum be hayat…
Kayıt Tarihi : 14.05.2026 23:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!