Yüzemedim ihanetin denizin de, boğuldum
Cok sevmiştim, aşk cennetinden kovuldum
Sevilirim sandım, can evimden vuruldum
Aşk dedim koştum takaatsizim, yoruldum
Kadehler dostum, o boşaldı ben doldurdum
Son çiçeğimi susuz biraktım da, soldurdum
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta