Yorma kendini kardeş Şiiri - Muhsin Yener

Yorma kendini kardeş…
Gerçekten değmez.
Bu insanlar ne yaparsan yap, hiçbir zaman memnun olmaz. Gün gelir karınca olur
File kafa tutarsın
Gün gelir fil olur
Karıncadan korkarsın
Gün gelir deli derler
Alaylı gözle bakarlar
Gün gelir ne akıllı adammış derler
Senin bir sözünle peşinden giderler
Gün gelir hakkını ararsın
İşinmi yok derler
Gün gelir hakkını aramazsın
Ne aciz adam derler
Gün gelir bilgini paylaşmak istersin
Ne çok konuşuyor derler
Gün gelir suküt edersin
Gönül adamı derler
Gün gelir derler dostum
Sussan içine atıyorsun derler… Konuşsan haddini aştın derler. Doğru olursun, saflıkla suçlarlar.
Mesafeni korursun, kibirli derler. İyi niyet gösterirsin, kullanırlar.
Sınır koyarsın, seni kötü ilan ederler.
Kendi yaptıkları hataları görmezden gelirler,
kusurlarını örterler, üstünü kapatırlar…
Ama konu sen olunca, en küçük açığını büyütür,
seni yargılamak için fırsat kollayan hakim kesilirler.
Kendileri her yanlışın içinde yüzebilir,
ama senden tertemiz bir hayat beklerler.
Çünkü işlerine gelen budur…
Çünkü kolay olan budur…
Çünkü seni aşağı çekmek, kendilerini yukarıda hissettirir.
İşleri düştüğünde seni hatırlarlar.
Kapını çalar, derdini döker, gözyaşını sana akıtırlar.
O an sen onlar için “en iyi insan” olursun.
Ama işleri bitince…
Bir teşekkür bile çok gelir.
Unuturlar. Hem de hiç olmamış gibi.
Sen düştüğünde mi?
O zaman ortalık sessizleşir.
Ne arayan olur, ne soran.
Uzaktan izlerler seni…
Hatta bazıları içinden sevinecek kadar küçülür.
Yorma kendini kardeş…
Herkesi memnun etmeye çalışmak,
kendi ruhunu yormaktan başka bir işe yaramaz.
Adına “vefa” dedikleri şey var ya…
O, herkesin ağzına doladığı bir kelime sadece.
Gerçekte ise vefa;
karakter ister, yürek ister, omurga ister.
Herkes taşıyamaz.
Herkesin harcı değildir.
Yüreği temiz olmayanın,
niyeti çıkarla dolu olanın,
insanlığı menfaate göre şekillenenin…
Vefadan nasibi olmaz.
O yüzden sen yine iyi ol…
Ama herkese değil.
Değerini bilene, yanında olana, düştüğünde el uzatana…
Geri kalan için mi?
Hiç yorulma kardeş…
Çünkü değmez.