Yorgun bedeninde dolanırken karanlıklar
Olmaz, olamaz dediğim ne varsa oldu, var.
Ruhum, onca güzellik içindeki yorgunluğa ağlar.
Gurur etmedim hiç; anlar beni de bir gün insanlar.
Unutmadım seni, canhıraş çektiren adavet yıllar.
Ne zaman gelir mutluluk diyerek bitti umutlar.
Usul usul ecel yaklaşırken kalp oldu tarumar.
Meğer yalan dünyayı ben sanmışım efsunkâr.
Kayıt Tarihi : 18.04.2026 23:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!