Yorgun Gözlerim Şiiri - Sami Gökay

Yıllar geçti aradan, ben seni bekliyorum,
Her geçen gün dertlerime bin dert ekliyorum.
İşte bitti bu yurttan da, yükümü yüklüyorum;
Saatlere bakmaktan yorgun düştü gözlerim.

Neşeli anlar yaşadım ben seni beklerken,
“Seni gelecek.” diye günüme gün eklerken.
Yine bekledim, gelmedin, göçümü yüklerken;
Yoruldu artık ellerim, yorgun bu gözlerim.

Daldım hayallere, oralarda bile seni aradım,
Daldım uykuya, oralarda bile seni aradım.
Daldım deryalara, oralarda yine seni aradım;
Yoruldu artık, yoruldu bu yorgun gözlerim.

Güneşin doğduğu yerden battığı yere kadar,
Dünyanın göbeğinden gökteki yıldızlara kadar,
Hayatımın başladığı yerden bittiği yere kadar;
Araya araya yoruldu artık bu yorgun gözlerim.

Yırtıldı artık, yama tutmuyor hayat damarı,
Öyle bir vurdu ki, unutulmaz hayat şamarı.
Aşkla oynamam ben hayatta, hayat bir kumar;
Ölmeden önce son bir defa görse seni yorgun gözlerim.

1998