Bir insan yığını yanaştı dibime
Hemen uzağa ittim tümünü
Bıçaklanmış gibi davranan o kahpeler
Vesile oldu görmeme dördünü
Kömenen bir ormandayım sanki
Anlarsın ya, yalnızkenki zevkler,
Hani şu ufuk pratiği yaptıranlar
İşte öylece gördüğüm o orman;
Eminim daha rahattır cennetten!
Yolumu doğrulatan o zevkler
Sağladı kendimi sevmemi...
"Dan dan!" ateş etsen fantezinde
Kimse bir şey diyemez, değil mi?
Derse şayet gerçekten, ateşle "dan dan!"
Kimse alanına giremez, değil mi?
Bu yol ki derin, ince, faydalı
Yola giremeyen ağlar içinden
Gör onların içini ey çocuk!
Ağlama daha fazla içinden!
Pamuk şeker yerken küçüktün
Hâlâ yiyebilirsin, artık büyüdün
Buna varınca sesler gelir "bam bam bam!"
Devam edersin alıp yanına dördünü!
- Emir Ege Leblebici
- 27 Mart 2026 23:58
Kayıt Tarihi : 28.03.2026 00:04:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!