Yol Yorgunu Gönül Şiiri - Emrullah Çelik

Yol uzun, gönül yorgun, vakit akşam üstü
Bir sızı var içimde, adı konmamış hüzün

Rüzgâr eser dağlardan, adını getirir
Bir ses düşer içime, kimseler duymaz
Gözlerim yolda kaldı, dönmezsin bilirim
Yine de kalbim sana, gizlice dua yazar

Gel desen gelemem artık, yolum sana düşmez
Bir yanım seni çağırır, bir yanım “git” demez
İçimde yarım kalmış, bir sevda var hâlâ
Adını anmasam da, kalbim senden geçmez

Bir eski türküdür bu, dudaklarımda kalan
Sözleri eksik şimdi, sen gideli yarım
Geceler sessiz değil, sensizlik konuşur
Her susuşun içinde, ben sana varırım

Gel desen gelemem artık, yolum sana düşmez
Bir yanım seni çağırır, bir yanım “git” demez
İçimde yarım kalmış, bir sevda var hâlâ
Adını anmasam da, kalbim senden geçmez

Ne zaman unutmaya niyet etsem seni
Bir hatıra gelir, elinden tutar beni
Ben seni bıraktım sanırdım içimde
Meğer sen bırakmamışsın hiç beni

Yol biter, iz kalır, gönül yorulsa da
Bazı sevdalar var… bitmez susulsa da