YOL DEDİĞİN DOSTLA VAR
Bir zor zaman çöker bazen insana,
Gece uzun, yollar sessiz, iz yorgun.
Dem o demdir sarılınca dostuna,
Karanlıklar dağılır bir bir, bir gün.
Yol uzasa, menzil düşmez uzağa,
Yürüyene yoldaş olunca yürek.
Bir omuz ver, bir gönül kat bu çağa,
Taşın altı kaldırılır bilerek.
Dostla çıkan yolda çile de başka,
Ateş bile serin düşer kalplere.
Birlik varsa yük ağır gelmez aşka,
Derman iner yorgun düşen ellere.
Sevgi dediğin bir damladır önce,
Sonra akar, olur gönülde umman.
Bir bakarsın kurak kalpler dirilince,
Bir söz ile değişiverir her an.
Can dediğin boş yere verilmez hiç,
Bir uğruna değmez ise susar kalp.
Hak yolunda atılan her adım seç,
O yol varsa, ölüm bile olur harp.
Bir beden var toprağa sessiz iner,
Bir beden var göğe doğru yükselir.
Biri susar, zamanla unutulur gider,
Biri kalır, hak ile anılır, dirilir.
Yol dediğin tek başına çekilmez,
Dost gerek ki anlam bulsun her adım.
Hakikat ki yalnız kalan sevilmez,
Kardeşlikle büyür her doğru adım.
Nûrferah / Züleyha AKTAŞ
Tarih: 17.08 2023 - Saat: 21:40
Kayıt Tarihi : 27.03.2026 05:09:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!