Karanlık bir sokak, ışıkları küskün;
Sessiz, ıssız ve dar...
Bir ben varım, bir de karşımdaki Ay.
Yürüyorum; yağmur, dolu demeden,
Bıkmadan, tükenmeden, hiçbir söz söylemeden.
Düşünüp duruyorum; benimle konuşur mu Ay?
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta