Bedel
Kabz eder ruhu bu küçük beden, sığmaz cihana,
İçindeki şevk ve keder;
Hiçliğin dünyasından çıkarmak için kader,
Zerre kadar bedel,
GÜN GELECEK
Ufukta güneş var, elimizde sancak,
Önümüzde şanlı bir gelecek var ancak.
Toprak uyanacak, tohumlar belirecek,
Gün gelecek, bu kalpler yeniden dirilecek.
Gördüm seni,
Sel gibi aktı yaşım.
Hayatımın filmi aktı gözümden;
Meğerse hiç becerememişim insan olmayı...
Anladım;
Gerçek bir "insan" görünce.
Defterimi okuyamadım,
Bu tokatlar nedendir acep?
Neye vazifelidir bu beden,
Bu ruh hangi sırra talep?
Korumak için midir bilmem,
Takvimde nerededir yaz?
Ben sussam da susmaz saz.
Ne kömür kaldı ne de gaz;
Kader bize döner mi az?
Zamanla birlikte aktı yaş,
Seni seven yar mı sanırsın?
Şefkati annenden mi alırsın?
Neden her zaman yanılırsın;
Öyleyse kime darılırsın?
Durmaz yaş akıtırsın;
İnce ince dokuyor,
Herkesten iyi okuyor.
Görsen nerelere sokuyor;
Anlatsam kader bizi...
Bazen umutla bekler,
Çölün ortasında gül açtı,
Karanlığa ışığını saçtı,
Batıla karşı savaştı,
Dünya onunla tanıştı.
Geri durmadı ağlamaktan,
Kömürken olmadıysa köz,
Dağları sarsmadıysa söz,
Olanı görmediyse göz,
Bize dünya ne gerek?
Hüseyin Keskin
TALİM
Bir girdap içerisinde bağlıydı elim,
Gönül volkan iken susuyordu dilim.
Baş başa kalmıştı zikrim ve fikrim,
Bir çıkış yok mu bitmedi mi talim?




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!