Lisan Şiiri - Hüseyin Keskin

İnce ince dokuyor,
Herkesten iyi okuyor.
Görsen nerelere sokuyor;
Anlatsam kader bizi...

Bazen umutla bekler,
Bazen umutsuzca söner.
Gün olur ağlarken sevinçten,
Yeri gelir hüzünden güler.

Öyle şeyler yaşar ki insan,
Bunu anlatmaya yetmez lisan.

Sorgular özünü derinden:
Döner bakar geçmişine;
Uyumadığı gecelere,
Koşturduğu sokaklara,

Yürüdüğü kaldırımlara,
Düşlediği hayallere...
Bir sessizlik çöker,
Herkesten çok konuşur.

Kimin içindir çaban?
Kimdir yanında kalan?

Hüseyin Keskin
11.06.2026