Kar yağacak” diyorlar.
En çok da
ruhu çürümüşlerin,
vicdan yoksunlarının
kirli çehrelerine
yağsın.
Epey zamandır
Yoksulun ayazı var içimde,
bir yanım hep hüzünlü.
Örtmüyor ki
yoksulluğun üstünü hiçbir şey
Isıtmaya yetmiyor yorgan;
gecenin ayazında kaldı bedenler.
Başına çekse ardı,
ardını örtse başı açık.
Hangi yana çekse,
İnsanlık sokakta kalıyor.
Yoksulun üstüne çöken
kara bulutlarla
arınmıyor karanlık yüzler;
zalimin zulmünü
yine insanlık ödüyor.
Kimisi yoksullukla,
kimisi canıyla,
kimisi kanıyla sınanıyor.
Figen Tan
Duvar Rengi
Kayıt Tarihi : 11.1.2026 21:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Yoksulluk canımı acıtıyor Kar yağınca




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!