Yağmurla Öğrenilen Yokluk
Sokaklar ıssız, kaldırımlar dilsiz...
Yüzünün gölgesi peşimde, adını bilmeyen yabancılar gibi.
Beni sevmezsen güneşi sev, yağmuru sev;
Ben, o ikisinin arasına sıkışmış bir yalnızlığım.
Gidiyorum...
Omuzlarımda ağır bir yönsüzlük,
Hüznünü dağlara savuran
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı
Devamını Oku
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta