Yokluğun Şiiri - Dr Yusuf Polat

Aşk yokluğun derin acısıdır gülüm
Sırtında zamanın ağır yükü ayrılık
Gözlerinden düşen uyku
Almıştır ömründen tüm geceleri

Anlayamaz insan neye kapıldığını
Gecenin bir vakti
Sokak lambaları güzergâhın
Şehrin sokakları kucaklamıştır seni

Kaldırımlar sayar yorgun adımlarını
Korkun umudun sevincin
Hepsi biraz üşür hepsi biraz yanar
Ne de olsa kıştır sensizlikte mevsim

Sen gelince bahar gelecek
Cemreler
Adres sormadan gönüllere düşecek
Aşkımız kır çiçeklerine kucak açacak