Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sevgili antoloji şairi değerli kalem sayın: Ahmet Refik Tavşanlı,
Şiir vardır ki vecizedir dilden dile dolaşr, Şiir vardır Rubaîdir gönülden gönüle dolaşır; kimi şiir de vardır ki dilden düşmez gönüle taht kurar... Tıpkı bu şiiriniz gibi!
Kudretli kaleminizi tebrik ediyorum. Niçin mi? dört mısraya umman sığdıran kudreti için... Muhteşem olmuş.
Yorumum ile birlikte; eserinizi Tekirdağ'dan gönderdiğim ilk yorum ve ilk tam puan ile selamlıyorum.
Her şeyin en güzelinin sizin, sevdiklerinizin ve sizi sevenlerin gönlüne göre olması dileklerimi sayfanıza bırakıyorum.
Sevgi ve saygılarımla efendim.
Dr. İrfan Yılmaz. ^^'^Tekirdağ.^'^^
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta