Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
=(Allah Allah) =
-Kâlpten Kâlbe Yol var- der’ler
İnan ki, Bu; Gerçek... Kesin..!
...........Ben’de (Seni Seviyorum)
...........Sen’de Böyle’ce Bilesin..
Remzî İşte Şu Mısralar..!
Refîk’iz Biz, Herkes Bilsin..
...........Allah; Bütün Sevenleri…
...........Kem Gözlerden Esirgesin.
Bâkî Olsun Dostluğumuz..!
Dünyâ, Ukbâ Sürsün Gitsin..
...........Varsın Ağyar; (Allah Allah,
...........Bu Ne Samimiyet) de’sin..!
Ahretahû
03.11.2000
...(19.58) ...
Karşıyaka
Ahmet Refik Tavşanlı
Abim kadar sevdiğim saygı duyduğum şiirlerini büyük beğeniyle okuduğum büyüğüm
selam ve saygılarımı sunarım