Yok Şafağım Şiiri - Kenan Gezici

Uzun saçlarına hasret örülü.
Ben bükülmüş duruyorum sende.
Gölgeler düşmesin saçlarına.
Başka başka eller uzak dursun.
Uzun uzun bekledim değmedi.
Aydınlık saçlara, benim elim.
Yüreğimi kapladı, gölge düştü.
Ben düştüm çelik şafakla.
Yüzüm yüzüne değmedi.
Bir aralık sabahında, soğukta.
Gün gelmedi para etmedi ölüm.
Taş taş üstü de kaldı.
Başım da bulutlar gezindi.
Sen gezinmedin hiçbir ayda.

Kenan Gezici 18 /12/2025