Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
He şeye kıymeti nispetinde kamet etmek lazımdır. Yoksa, parlak camlar kendilerini elmas ve silinmiş bakırlar da kendilerini altın sanmaya başlarlar.
Hayırlı, meşru, fıtri, makul ve baki muhabbetler dilerim.
şiiri bilmem ama her yer Taksim!
Tezatlarla dolu bir şiir.
Bir taraftan tam bir yoksulluk hatıraları, diğer taraftan bir' piyano sonatının ortasına düşen bütün hayaller...
Zamanın yırtık ceketine ilişen gidiş.
Terk ediliş...
Sanki geçmişin fakirliği, günün aristokrasisi, sosyetesi ile kaynaştırılmış.
'sen kalbimin şırası... '
Sevgi mi, beden mi 'günün şırası' olan?
Üzümü üzüm olarak düşünmek daha doğru olmaz mı?
Sevgili, kalbin kendisi olsa, kalbin içi olsa...
Siyahi ahlaksız gökyüzüne yıldız aralıklı gözlerimle bakarken ağlamaya hazırım.
Sil gözyaşlarımı ki ağlamayayım...
Vuslatı istenen sıcak bir el mi, sımsıcak bir sevgi mi?
Farklı...
Sevgi ve saygı ile...
'GERÇEK DOSTLAR BİRLİĞİ'
siyahı ahlaksızlaşmış bir gökyüzüne
gözyaşlarımı çok görme
sil ki ağlayacağım... yazan kalem daim olsun...yerini bulan bir şiir kutlarım..tam puan + bahçeme aldım..
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta