Sana, son uykumun ölümünden geldiğimi söylemeden yazıyorum.
Kaç umuttur seni gözlerimle yıkıyorum.
Ağlıyorum sanma.
"Sevdalar ağlamaz." denen o gafil atılışın içindeyken ölüyorum.
"Ölmenin pazarlığı olmaz." derler; ve de sevmenin.
Ben seni ölümüme pazarladım, severken.
Kaç günahın, kaç sevabın elçisi geldi geçti de,
kaç cennet kapısı açıldı da,
hiç bilmeden, ölümümle pazarladım seni sevmeyi.
Seni, sen gibi sevmeyi.
Doğarken büyüttüm ölmeyi.
Yaşımda hep sen,
ölümümde hep seni sevmek.
Yaşımdan ölümümü çıkarsan, yine sevmek;
yaşımla ölümümü toplasan, yine seni sevmek.
Anlıyorsun değil mi?
Bu aşkın pazarlığı olmaz.
Işığı da yok bu pazarlığın, bu umudun, bu ölümün ve bu sevmenin.
Kayıt Tarihi : 26.07.2026 17:09:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!