Ar-af Arasında Şiiri - Olhiç Olhiç

Bir yavan hâldeyim.
Ne saklım saklı ne bilinir gizim.
Bir boşluk ki dolmuyor içim.
Ne nakışım nakış ne tamamdır bitiğim.

Bir ürkek hâldeyim.
Ne sedam duyulur ne az olur sesim.
Araftayım, susuz.
Ne serabım serap ne ab-ı içtiğim.

Bir bilinmez hâldeyim.
Ne bildiğim yalan ne gerçek bildiğim.
Bir yarım aklın kuyusunda,
Öbür yarım aşkın kuytusunda.

Cennet ve cehennem arasında,
Ucu Sırat’tan geçen bir uçurum kenarında,
Araf’ta.

Araf’ın da arasında,
“ar” ve “af” yarasında.