Yine Kabusa Boğdun Şiiri - Özdemir Koca

Bir gece uykusu uyumaktayım,
Katre katre bölmüşsün ellerimi,
Bir Tespih tanesi gibi sarılmışsın,
Yine kabusa boğdun hayallerimi.

Tam da gecenin hali ortasında,
Nasıl tarif ederim gündüz gittiğini,
Gidenler gider gözüm gelmeden;
Gidersen rahat bırak hayallerimi.

Tam da gecenin uykusuz anında,
Yine mi rahatsız etmeye geldin,
Hangi Leylasın sen bilemem amma,
Giderken dedim ya bırak hayallerimi.

Bir kan kutusu kalsın bir zindan,
Bir de ilacımı almak için saf su,
Bilirsin belki de son soluğumda,
Yine kabusa boğdun hayallerimi,

Perdeleri yeniledin gittin odamın,
Işık da düşmez yatarım karanlıkta,
Bahçe de kuşlar ötüşür olmam farkında,
Giderken dedim ya bırak hayallerimi.

Bir kalem bir kağıt bırak baş ucuma,
Bir şiir yazarım bir şiir ölmeden belki,
Azrail diye sühuletin yansır odama,
Gidersen bırak dedim hayallerimi.

Özdemir dayandı yine her ayrılığa,
Bıraktı bir kenara artık sevmeleri,
Yağmur yağar penceremin camlarına,
Yine kabusa boğdun gecelerimi.