Yine gece oldu Şiiri - Basri Erdoğan

Yine gece oldu, pencerem sonuna kadar açık ama ben nefessiz kalıyorum,
Pencere önünde eski bir saksı, ben susuyorum, sen sanıyorum.
Ve ben o saksıya baktığımda, kurumuş bir dalda seni arıyorum,
Bir zamanlar çiçek açan ne varsa, şimdi sensizliğe yoruyorum.

Yine gece oldu, odam sessiz, ben içimde seni çoğaltıyorum,
Pencereden giren rüzgârı saçların sanıp, gözlerimi kapatıyorum.
Sen yoksun diye değil, sen vardın diye hâlâ kanıyorum,
Her gece aynı saksının başında, seni bekler gibi bekliyorum.

Belki bir gün dönersin diye o saksıya su bırakıyorum,
Belki bir çiçek açar diye, adını toprağa yazıyorum.
Sen bilmezsin; ben seni hâlâ böyle sessizce seviyorum,
Pencere sonuna kadar açıkken, sensizliğinde nefessiz kalıyorum.