Yine De Güzel Dünya Şiiri - Sibel Orhan

Düştüm mü?
Düştüm
Hem de öyle böyle değil,
Yüzüm toprağa, ellerim boşluğa...
Kalktım mı?
Kalktım
Üstüm başım toz içinde,
Gözümde yıldızlar
Bir çocuğun düşüp kalkması gibi değil,
Bile bile düştüm,
İnadına kalktım öyle böyle değil...

Sevdim mi?
Sevdim
Hâlâ melodik notalar içimde
“Belki bu sefer olur” diye
Olmadı;
Ben yine de sevdim
Yeniden sevmek öyle böyle değil,
Yeni bahar çınlıyor, efil efil

Haykırdım mı?
Haykırdım
Yusuf’un gözlerinde sürgün,
Züleyha’nın kuyusunda bekler gibi
Kalbim paramparça,
Her parça bir veda,
Her veda ise ağrılı bir sancı gibi

Dante cenneti hayal etti,
Ben ise senin saçlarının arasında gezmeyi,
Peş peşe gelse de yağmur, güneş, dolu kar
Beatrice gecesinde umuttur adının hecesi
Ve ben hep sevdim, İnadına sevdim seni

Özgürlük dedin mi ?
Özgürüm
Göğsümde beyaz bir at şahlanır
Ferhat gibi dağlara vurur kendini,
Kana kana içtim aşk şerbetini
Ve ben
Her sabah çayımı demliyorum,
Şekerini az, umudunu bol koyuyorum bardağa
Komşuya selamı eksik etmeden,
Çünkü bilirim,
Tebessüm,
Yalnızlığı paylaşmaktır varoş gönlümde benim
Gurur dedin mi?
Gururluyum
Annemin ellerinde,
Babamın alnındaki çizgilerde,
Yırtık ayakkabıyla da yürür insan,
Yeter ki başı dik olsun nezdimde

Ve dünya...
Ah bu dünya…
Çivisi çıkmış,
Dönüyor işte hâlâ
Belki de bu yüzden tutunuruz
Belirsiz sabahlara,
Gök gecelere,
İnadına yaşanır,
İnadına sevilir,
Ve inadına…
Güzel dünya