Yine De Beklesem Şiiri - Seyrani Göl

Gelmeyeceğini bile bile
yine de beklesem seni,
boş kalan çay bardaklarında,
kapı her aralığında
adını duyar gibi olsam.

Sabah perdelerinde güneşi,
bir çocuğun gözlerinde sevinci,
bir akşamüstü rüzgarında,
kırda açan bir çiçekte
seni yeniden görmeyi beklesem.

Her şey geçer dercesine
zamana omuz versem,
içim sızlasa da
iyi olacağına ihtimal versem;
yine de beklesem.

Ne çok bekledim aslında:
bir haber, bir ses, bir yol,
kışın geçmesini,
karın erimesini,
toprağın kokmasını…

Belki gelmezsin diye
susmayı öğrensem,
kalbim her kapı sesinde
yerinden fırlamayı bıraksa bile;
alışmak değil bu,
sadece vazgeçememek.

Hiç dönmesen de
arada kalmaktansa yanlışa inansam,
beklemekten başka
bir çarem olmasa.

Ve her seferinde
yeniden kurdum içimde
gelme ihtimallerini.
S.GÖL