Yılmaz Tarhan Şiirleri - Şair Yılmaz Tarhan

Yılmaz Tarhan

KAYSERİ’ME

Dilerim hiç kimse yurtsuz kalmasın.
Kayserili’yim övünmek gib’olmasın.
Kayseri’ye gelip huzur bulmasın,
Bir tek arkadaşım yoktur ha,yoktur.

Devamını Oku
Yılmaz Tarhan

Amarat’tan geldim sana.
Açtın kollarını bana.
Şanın yayılmış her yana.
Komşu köyümüz kemrelik.

Orman dikilidir,dağın.

Devamını Oku
Yılmaz Tarhan

Hasret nedir, bilir misin?
Çekmedim ki desene.
Sevda nedir, bilir misin?
Sevmedim ki desene.
Aşk nedir, bilir misin?
Düşmedim ki desene.

Devamını Oku
Yılmaz Tarhan

Eğitimdir o'nun işi.
Kim? Derseniz,öğretmenler.
Fedakar,çalışkan kişi.
Kim? Derseniz,öğretmenler.

İyi huylu,değil arsız.

Devamını Oku
Yılmaz Tarhan

Ela gözler beni yakar.
Dudağından ballar akar.
Döşünde ayvalar kokar.
Yeyim desem; kızar mısın?

Seni nerde göreceğim?

Devamını Oku
Yılmaz Tarhan

Utan be ey gardaş,utan.
Doğru söze yalan katan.
Bir gün olur hasta yatan.
Korkarım çok zor ölürsün.

Böyle gardaşlık olurmu?

Devamını Oku
Yılmaz Tarhan

Müdüre bak,müdüre.
Hem de bulaşmış kire.
Bi de havalı bre...
Çakarım havasına.

Elinde mini çanta.

Devamını Oku
Yılmaz Tarhan

Mahrum kalmasın kimse.
Allah versin herkese.
Değişmem mersedese.
Seni, Hacı Muradım.

Şiddetli kış,karlarda.

Devamını Oku
Yılmaz Tarhan

NEYİN UZMANI?

Seksen lira zam attılar.
Yine seni aldattılar.
Seni uzman mı yaptılar?
Öğretmenin uzman’olmaz.

Devamını Oku
Yılmaz Tarhan

Böyle fani dünya varken.
Koca dünya bana darken
Hayat çekilmez ve zorken.
Anam niye doğurdun ki?

Nerde be mutluluk,hani?

Devamını Oku