Yılmaz Tarhan Şiirleri - Şair Yılmaz Tarhan

Yılmaz Tarhan

AMARAT KASABASI

Sofrasında bakır tası.
Burda pilavın ustası.
Çevre beldelerin hası.
Şu Amarat Kasabası.

Devamını Oku
Yılmaz Tarhan

Amarat 3.Pilav Şenliğine
Davet.
AMARAT’TA BULUŞALIM

Her senenin Temmuzunda.
Baharında ve yazında.

Devamını Oku
Yılmaz Tarhan

Ana deyip geçme,gardaş.
Ana gibi yar bulunmaz.
Hem anadır,hem arkadaş.
Ana gibi yar bulunmaz.

Dokuz ay bizi gezdiren.

Devamını Oku
Yılmaz Tarhan

Kaybettim anamı bulamıyorum.
Ben anamsız asla olamıyrum.
Her zaman her yerde o’narıyorum.
Yol verin de gidem anama doğru.

Anamsız bu hayat zehirdir bana.

Devamını Oku
Yılmaz Tarhan

ARIYORUM

Bir gül arıyorum.
Bahçemde dermek için.
İncecik bel arıyorum. Kollarımla sarmak için.
Bir sevgili arıyorum. Ben de mutlu olmak için. Bir vefakar arıyorum. Teselliyi bulmak için.

Devamını Oku
Yılmaz Tarhan

Atatürk ölmedi öğretmenim.
Ölmedi ana,
Ölmedi baba.
Çünkü O içimizde
Adı hep dilimizde
Yaşıyor.

Devamını Oku
Yılmaz Tarhan

Avrupaya gitti gelemez oldu. Oradan evlendi hep melez oldu. Türkçeyi konuşup söylemez oldu.
Böylesi nesilden sakın ha sakın.

Biner arabaya gelir izine. Avrupacı olmuş,bakmaz yüzüne. Koca bulmak için bekar kızına. Pasaport çıkarmış bakın ha bakın.

Avrupaya gitti ne oldum sandı. Fırsat vermese de bıktı usandı. Türk kızı yerine yabancı aldı. Nüfus kağıdını atın ha atın.

Devamını Oku
Yılmaz Tarhan

AYIP BE....

Bu ne biçim ahali,ne biçim köymüş?
Dedi-kodu bitmez,nedir ki neymiş?
Afedersin,adı bilmem ki neymiş.
Arkamdan laf eder,tu şerefsizler.

Devamını Oku
Yılmaz Tarhan

AZGIN SENİ
Bir zamanlar şaha kalkıyor iken.
Şimdi düz yolunda yürümez oldun.
Ta uzaktan hedef vuruyor iken.
Şimdi yakınını göremez oldun.

Devamını Oku
Yılmaz Tarhan

BAK DA...

Evsizler uyuyor bankta.
Halk dökülmüş bak,sokakta.
Vatandaşlar da ne yapsın?
Yeni zamlarda şafakta.

Devamını Oku