Yılkı Atları Şiiri - Mesut Bilginer

Kırıldı kilitler, kapandı kafes,
Baharın göğsünden aldım bir nefes.
Damarımda akan o çılgın heves,
Git koş, koşabildiğin kadar!

Ehlileşmek bana zincirden ağır,
Rüzgarlar uğultulu gönlüm sağır.
Göz kırpar uzaktan o yeşil çayır,
Der ki: çoş coşabildiğin kadar!

Yılkı atıyım, hem de yelem rüzgâr,
Ne bir sahibim var ne de bir duvar.
Ufukta özgürlük, içimde bahar,
Sınırı aş aşabildiğin kadar!

Ne dizgin tanırım ne süslü eğer,
Ruhum özgürlüğü dünyayı değer.
İçimde nehir taşacakmış meğer,
Yataktan taş taşabildiğin kadar!

Divâne, özgürlük senin tahtındır,
Zinciri kırmak da senin bahtındır.
Ufuklara koşan asil atındır
Bozkıra koş koşabildiğin kadar