Yıkılır Umutlarım Şiiri - Kasım Kobakçı

Dayanamam, şefkatsiz kalınan o anlara,
Bunalır tüm benliğim, sızlar derin yanlarım,
Sanki, paslı bir hançer,
Vurur durur, göğsüme,
Gurbet ele, düşünce,
Kökünden kopar sanki, o hayat damarlarım,
Yıkılır umutlarım.
*
Bir gün, ayrı düşersem o sıcak nefesinden,
Sineme oturur hep, kalkmaz koca bir dağ,
Zihnimde tekrar eder, o tatlı ninnilerin,
Bir rüya sahnesi, tek tek geçer hayalimden,
Gözlerin, o ellerin, sözlerin, gülüşlerin.
*
Biz senden öğrendik hep, hayata tutunmayı,
Biz senden talim ettik, vefayı, korumayı.
*
Sığınağımsın benim, canımdan öte can sen,
Ne o emeklerini, bir an olsun unuttuk,
Ne de hayat yolunda, sevgisiz garip kaldık,
Sensin evlatlarını, şefkat ile doyuran.