Doğmadan babasız kaldı, Muhammed’ül Emin,
Âmine ana kucakta, hasret kaldı sevenin.
Altı yaşında öksüz kaldı, anne de göçtü hemen,
“Kim tutar elimi?” dedi, gökler ağladı gizli.
Abdülmuttalib dedesi, şefkatle sardı bağrını,
Sekiz yıl sonra o da gitti, kaldı küçük yavrun.
Her gün bu kadar güzel mi bu deniz?
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;
Devamını Oku
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta